Dobre wychowanie dzieci

Wychowanie dzieci to bardzo trudne i odpowiedzialne zadanie, szczególnie wtedy, kiedy mamy zajmować się dziećmi innych ludzi. Taką sytuację oglądamy na co dzień w przedszkolach, warto więc zastanowić się nad tym, do jakiej placówki posłać nasza pociechę. Wszystkim przecież zależy na tym, aby dziecko wychowywało się w odpowiednich warunkach i otoczeniu.

Dobra przedszkolanka powinna przede wszystkim mieć odpowiednie przygotowanie merytoryczne i praktyczne. Oprócz tego liczy się tak zwane ‘podejście do dzieci’, dzięki któremu możliwe jest nawiązanie przyjacielskiej więzi z najmłodszymi i przekazywanie im odpowiednich wzorców. To między innymi to tego będzie zależeć, jak nasze dziecko postrzegać będzie świat i jakie wpoi sobie wzorce zachowania.

Wojskowe wychowanie, czy może swoboda nieznająca umiaru? Czy bezstresowe wychowanie do złoty środek na wychowanie przyszłego odpowiedzialnego obywatela, rodzica, partnera, małżonka, pracownika i wciąż dziecka?

Nim zdecydujemy się na pewien styl wychowywania naszych pociech, wpierw warto przeanalizować wszystkie za i przeciw w każdym aspekcie. Bezstresowe wychowanie uczy dziecko samodzielności, kreatywności, swobody wyrażania myśli i emocji, dzieci wychowywane w ten sposób są wyjątkowo zaradne, spontaniczne i odważne w działaniu. Jednakże w pewnych momentach ten sposób wychowania może spowodować, iż dziecko przestaje, czy wręcz nie umie sobie wytyczyć granic działania, nie uczy się dyscypliny, systematyczności, poczucia obowiązku – w końcu żyję jak chce. W skrajnych sytuacjach dochodzi do momentu, gdy nasze dziecko przestaje odróżniać swe dobre zachowania od tych złych. Zatem bezstresowe wychowanie tak, ale mimo wszystko pod czujnym i rozważnym okiem rodzica, i bez wątpienia bez utraty kontroli nad swą pociechą.

Co do tworzenia zakazów i nakazów dla dzieci istnieje wiele poglądów i szkół, jedni twierdzą, iż to idealny sposób na prawidłowe ukształtowanie młodego człowieka, inni natomiast twierdzą, iż to droga do nikąd.

Sprawa jest na tyle istotna, iż debaty na tenże temat nie przestają brzmieć praktycznie w każdym dostępnym medium (prasa kobieca, specjalistyczna, Internet, telewizja), jak również w rozmaitych środowiskach. Opierając się na tych wszystkich opiniach jedno można na pewno wywnioskować – żadna skrajność nie jest wskazana, zarówno całkowite przymykanie oka na wszystko nie przynosi korzyści (dziecko nie poznaje granic, nie odróżnia swych niepoprawnych zachowań od dobrych), jak również stosowanie zakazów za wszystko to nie sposób na wychowanie dziecka. Co ważne jeżeli już stosujemy metody „zakazów” pamiętajmy by używać tego narzędzia w stosunku do istotnych spraw, a także w sytuacjach uzasadnionych, a także z powodów zrozumiałych dla dziecka, innym słowem tłumaczy dziecku dlaczego na przykład zakazujemy mu oglądać TV. Zakaz dla samego zakazu, nie wsparty rozmową po prostu mija się z celem.

Każdy marzy o tym by jego dziecko było wyjątkowo grzeczne, posłuszne, by mówiło dzień dobry znajomym i sąsiadom, czy też ślicznie dziękowało za posiłek.

Mówiąc najprościej chcemy, aby nasz maluch był dobrze wychowany. Ano właśnie, dzieci dobrych manier choćbyśmy jak tego chcieli nie wyssają z mlekiem matki. Tą szczególną wiedzę musimy im przekazać sami. Możemy maluchy upominać, napominać, bezustannie pouczać: mów dziękuję, przepraszam, proszę, widelec w lewej a nóż i łyżka w prawej – i w zasadzie jest to jakiś sposób, ale najlepsza metodą przekazania maluchowi zasad savoir vivre jest po prostu przykład. Dzieci patrzą na nas, rodziców, dziadków, my jako wzór, wyjątkowo ważny w pierwszych latach życia dziecka autorytetu, jesteśmy idealnym przykładem do naśladowania, zatem chcemy mieć dzieci, młodzież a w przyszłości elitę społeczna dobrze wychowaną, operującymi manierami, których nikt się nie ma praw powstydzić, dajmy im przykład za młodu, gdyż „czym skorupka za młodu nasiąknie tym na starość trąci”.

Każdy okres w życiu naszego dziecka jest wyjątkowy i ważny, jednakże jest taki etap, który to szczególnie wpływa na rozwój oraz przyszłość młodej istoty.

Wczesne lata dziecięce to czas, kiedy to nabywamy szereg ważnych umiejętności, uczymy się mówić, czytać, pisać, zapamiętywać, opisywać emocje, czy też odbierać świat zewnętrzny. Okres wczesnego dzieciństwa, to także moment, kiedy to dostrzegamy w dziecku jego największe predyspozycje (m.in. plastyczne, muzyczne, sportowe, językowe, itd.) i co najważniejsze staramy się by samo dziecko je dostrzegło a tym samym mogło w pełni je rozwinąć. Co jest istotne, najlepszy i najbardziej efektywny okres do nauki to niewątpliwie okres pierwszych lat życie (5-9 pierwszych lat), jednakże by przyniosła ona zamierzone owoce, musi być realizowana w sposób wyjątkowo subtelny i z szczególnym naciskiem na potrzeby dziecka. Nauka, która faktycznie przynosi efekty to taka, która zawiera w sobie pierwiastek systematyczności, pracy, ale najważniejszym elementem powinna być radość i zabawa z tego, czego się uczymy.